Συναισθηματικά Νέα

Το γενετικό και κοινωνικό περιβάλλον ως παράγοντας για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας

από τους κλασικούς συγγραφείς έως σήμερα. Από την Ελληνική Εταιρεία Κοινωνικής Παιδιατρικής και Προαγωγής της Υγείας, Παράρτημα Κέρκυρας.

 

people walking on street near building during daytime
Photo by Despina Galani on Unsplash

Περίληψη:

Η διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου επηρεάζεται από την κληρονομικότητα και το περιβάλλον. ́Ενα σημαντικό μέρος του κοινωνικού περιβάλλοντος αποτελεί η Παιδαγωγική. Επίσης στη συγκρότηση της προσωπικότητας βασικό ρόλο παίζει και είναι ένας τρίτος παράγοντας, η ενδομήτρια ζωή. Τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και οι θεωρίες των νεότερων ερευνητών δηλώνουν την ανάγκη του ανθρώπου να κατανοήσει τα βαθύτερα στοιχεία της προσωπικότητας του ατόμου και παράλληλα μας κάνουν να αντιληφθούμε πως οι αντιλήψεις άλλαζαν μέσα στο χωροχρόνο. Βάσει αυτών μπορούμε να πούμε πως το άτομο δεν μπορεί να αναπτυχθεί ολόπλευρα, αν παραμένει απομονωμένο και αποκομμένο από το κοινωνικό περιβάλλον. Δηλαδή ο ίδιος ο άνθρωπος είναι ένας σημαντικός παράγοντας, που παρεμβαίνει στη σχέση κληρονομικότητας και περιβάλλοντος και η διαμόρφωση της προσωπικότητάς του είναι αποτέλεσμα μιας εξελικτικής διαδικασίας.

Συμπερασματικά

Μέσα από τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμ- ματείας και τις θεωρίες των νεότερων ερευνητών και φιλοσόφων μπορούμε να πούμε πως το άτομο δεν μπορεί να αναπτυχθεί ολόπλευρα, αν παραμένει απομονωμένο και αποκομμένο από το κοινωνικό περιβάλλον. Δηλαδή ο ίδιος ο άνθρωπος είναι ένας σημαντικός παράγοντας, που παρεμβαίνει στη σχέση κληρονομικότητας και περιβάλλοντος. Δεν πρόκειται για ένα παθητικό και άβουλο δέκτη, που αφήνει την προσωπικότητα του έρμαιο των καταβολών και των εξωτερικών επιδράσεων. Αντίθετα, ως σκεπτόμενο ον επεμβαίνει δραστικά και συνειδητά στην ανάπτυξη του. Δεν είναι υπεύθυνος για την κληρο- νομικότητά του, ούτε για την αγωγή την οποία δέχεται, αλλά είναι υπεύθυνος για τον τρόπο που αξιοποιεί τον καθένα από τους δύο όρους. Με άλλα λόγια η σχέση των οργανισμών, ως υποκειμένων με το αντικειμενικό τους περιβάλλον, είναι μια διαλεκτική σχέση όπου το υποκείμενο και το αντικείμενο αλληλοκαθορίζονται σε μια σχέση ενότητας και πάλης αντιθέτων, όπου ο οργανισμός δεν υπάρχει ανεξάρτητα από το περιβάλλον του και όπου η αναπτυξιακή κίνηση προκύπτει από αυτήν τη διαλεκτική εσωτερική αντίφαση χωρίς να «χάνεται» ο οργανισμός στο περιβάλλον και το αντίστροφο. Οι οργανισμοί, συνεπώς, είναι υποκείμενα και αντικείμενα της εξελικτικής διαδικασίας.

Διαβάστε όλη την εργασία εδώ: ΙΑΤΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 2011, Τόμος 8, Τεύχος 1

Συγγραφέας - Βιβλιογραφία - Συνδεσμοι

  • Μαρία Μάνδυλα
  • Αλέκος Κουσουνής
  • Στάθης Κουσουνής
  • Αφροδίτη Πανταζοπούλου
  • Πετρίνα Γερογιάννη

Πρόσφατα άρθρα

Σύνδεση Κατηγορίες
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο emoducation.com, αποδέχεστε τη χρήση cookies.