Γιατί δεν γνωρίζουμε νέους ανθρώπους;

Θέλουμε να εμβαθύνουμε την επικοινωνία μας με αγνώστους. Γιατί δεν το κάνουμε;  Τι κερδίζουμε από τη σύνδεση μας με αγνώστους—και τι μας εμποδίζει; Μια νέα μελέτη προτείνει κάποιες απαντήσεις.

Γιατί δεν γνωρίζουμε νέους ανθρώπους; 7

Όταν μιλάμε σε αγνώστους, αν το αποφασίσουμε, συχνά επιλέγουμε σύντομες συζητήσεις ή «κουβεντούλα». Μπορεί να αναφερθούμε στον καιρό ή σε μια πρόσφατη ταινία ή πως περάσαμε το Σαββατοκύριακο. Αυτή η συζήτηση σε επιφανειακό επίπεδο μπορεί να μας κάνει να νοιώθουμε άνετα, αλλά συχνά δεν μας ικανοποιεί.


Τι μας εμποδίζει να εμβαθύνουμε τις συζητήσεις μας με αγνώστους;

Μια πρόσφατη μελέτη των Michael Kardas, Amit Kumar και Nicholas Epley που δημοσιεύτηκε στο Journal of Personality and Social Psychology διαπιστώνει ότι πιστεύουμε ότι οι άγνωστοι ούτε ενδιαφέρονται, ούτε νοιάζονται για τις πιο προσωπικές μας σκέψεις και υποθέτουμε λανθασμένα ότι οι συνομιλίες μας μαζί τους θα είναι άβολες και άκαρπες. Αυτές οι λανθασμένες προσδοκίες δημιουργούν ένα ψυχολογικό εμπόδιο που μας εμποδίζει να κάνουμε μια πιο «βαθιά συζήτηση».

Η μελέτη εγείρει ένα ερώτημα για όλους μας: Τι θα γινόταν αν γνωρίζαμε περισσότερο νέους ανθρώπους;


Θέτοντας τα μεγάλα ερωτήματα

Στο πρώτο σετ πειραμάτων της μελέτης, οι ερευνητές ανέφεραν στους συμμετέχοντες ότι θα συζητούσαν τέσσερις ουσιαστικές ερωτήσεις με έναν άγνωστο, όπως:

  • «Για ποιο πράγμα στη ζωή σας νιώθετε πιο ευγνώμων;» και
  • «Μπορείς να περιγράψεις μια στιγμή που έκλαψες μπροστά σε άλλο άτομο;»

Διάβασαν τις ερωτήσεις και πριν συναντήσουν τον τυχαίο συνομιλητή τους, οι συμμετέχοντες προέβλεψαν πόσο ενδιαφέρον θα ήταν να ακούσουν τις απαντήσεις του άλλου ατόμου, πόσο ενδιαφέρον περίμεναν ότι το άλλο άτομο θα ήταν να ακούσει τις δικές του απαντήσεις, πόσο άβολα θα ένιωθαν κατά τη διάρκεια της συνομιλίας , πόσο θα τους άρεσε ο συνομιλητής τους και πόσο χαρούμενοι θα ένιωθαν από τη συζήτηση. Μετά από 10 λεπτά που αφιέρωσαν συζητώντας με τον συνομιλητή τους, οι συμμετέχοντες απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με το πώς πήγε στην πραγματικότητα η συζήτηση.

Συνολικά, οι συμμετέχοντες δεν ήταν πολύ καλοί στο να προβλέψουν πώς θα πήγαινε η συζήτηση. Υποτίμησαν πόσο ενδιαφέρον θα είχαν οι απαντήσεις των ίδιων και των συνομιλητών τους, καθώς και πόσο συνδεδεμένοι και χαρούμενοι θα ένιωθαν μετά. Επίσης υπερεκτίμησαν την αμηχανία της κουβέντας.

«Μία ουσιαστική συζήτηση με ένα άλλο άτομο όχι μόνο φαίνεται να είναι μια εκπληκτικά θετική εμπειρία, αλλά φαίνεται να είναι πιο θετική από μια επιφανειακή συζήτηση», γράφουν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι ο λόγος που οι άνθρωποι έχουν την τάση να αποφεύγουν τις βαθύτερες συζητήσεις με αγνώστους είναι επειδή πιστεύουν ότι οι άγνωστοι δεν νοιάζονται για τις απαντήσεις τους ή δεν θα τις βρουν ενδιαφέρουσες.

Τα πειράματα το επιβεβαίωσαν. Για παράδειγμα, σε ένα πείραμα οι συμμετέχοντες μπορούσαν να επιλέξουν από μια λίστα με επιφανειακές και ουσιαστικές ερωτήσεις για να συζητήσουν με έναν άγνωστο. Οι συμμετέχοντες στους οποίους είπαν εκ των προτέρων ότι οι άνθρωποι τείνουν να υποτιμούν πόσο οι άγνωστοι νοιάζονται ο ένας για τις απαντήσεις του άλλου επέλεξαν σημαντικά περισσότερες από τις ουσιαστικές ερωτήσεις σε αντίθεση με τους συμμετέχοντες στους οποίους είπαν ότι οι άνθρωποι τείνουν να υπερεκτιμούν το ενδιαφέρον των αγνώστων.

Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων αυτής της μελέτης, προέκυψε ένα απλό θέμα: Οι προσδοκίες μας για το πώς θα πάνε οι συνομιλίες με αγνώστους συχνά έχουν αρνητικό αντίκτυπο. Δυστυχώς, οι υποθέσεις που κάνουμε πιθανότατα επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αλληλοεπιδρούμε με άτομα που δεν γνωρίζουμε καλά στην καθημερινή μας ζωή. Όπως γράφουν οι ερευνητές:

Τα δεδομένα μας υποδηλώνουν ότι η υποτίμηση της κοινωνικής φύσης των άλλων – υποθέτοντας ότι οι άλλοι θα είναι πιο αδιάφοροι και απαθείς στη συζήτηση από ό,τι είναι στην πραγματικότητα – θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι συζητήσεις στην καθημερινή ζωή είναι πιο ρηχές από ό,τι προτιμούν οι άνθρωποι. Οι συμμετέχοντες μας, περίμεναν οι συνομιλίες τους να είναι πιο άβολες, να μην υπάρχει ουσιαστική σύνδεση και να νοιώθουν λιγότερη ευτυχία από ότι στην πραγματικότητα.


Τι μπορούν να μας δώσουν οι ξένοι;

Αυτό που είναι άγνωστο είναι σε ποιο βαθμό τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης μπορούν να λειτουργήσουν ως κανόνας. Αν και τα άτομα που πήραν μέρος σε αυτή τη μελέτη προέρχονταν από διαφορετικές ομάδες -Αμερικανούς προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, υπαλλήλους οικονομικών υπηρεσιών, διεθνείς φοιτητές MBA, μέλη της κοινότητας μιας ομάδας και διαδικτυακούς συμμετέχοντες- τα περισσότερα από τα πειράματα διεξήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επομένως, μένει να δούμε αν τα ίδια αποτελέσματα θα προκύψουν και σε άλλους πολιτισμούς.

Ακολουθεί μια άλλη ανοιχτή ερώτηση: Διαφέρουν οι αυθόρμητες συνομιλίες με αγνώστους από τις συνομιλίες που υποκινούνται από πειραματιστές; Όπως παραδέχονται οι ερευνητές, είναι πολύ πιο εύκολο να συμμετέχετε σε βαθύτερες συζητήσεις όταν σας δοθούν οδηγίες να το κάνετε. Και επειδή η «κουβέντα» είναι κοινωνικός κανόνας σε πολλά περιβάλλοντα, η προσπάθεια να συμμετέχετε σε μια πιο προσωπική συνομιλία στον «πραγματικό κόσμο» μπορεί να κάνει μερικούς ανθρώπους να αναρωτιούνται αν τους προσεγγίζετε ερωτικά ή προσπαθείτε να τους πουλήσετε κάτι.

Άλλες μελέτες σε πιο ρεαλιστικά περιβάλλοντα υποδεικνύουν ότι συχνά κάνουμε λανθασμένες υποθέσεις σχετικά με το πώς πιθανότατα θα αλληλοεπιδράσουμε με αγνώστους. Σε μια μελέτη επιβατών σε τρένα και λεωφορεία, οι άνθρωποι προέβλεψαν ότι θα ένιωθαν πολύ πιο άνετα και ευχάριστα διατηρώντας την μοναχικότητα τους παρά αν μιλούσαν με έναν άγνωστο, όταν στην πραγματικότητα ίσχυε το αντίθετο. Σε μια άλλη μελέτη, οι άνθρωποι που έλαβαν οδηγίες να κάνουν κομπλιμέντο σε έναν άγνωστο θεώρησαν ότι ο αποδέκτης του κομπλιμέντου θα ένιωθε περισσότερο άβολα και ενοχλημένα -και υποτίμησαν το πόσο θετικά τελικά αισθάνθηκε. Σε μια μελέτη πήραν μέρος νέοι συγκάτοικοι ενός κοιτώνα και άγνωστοι συμμετέχοντες ενός σεμιναρίου και κλήθηκαν να έχουν μια συνομιλία μεταξύ τους. Οι άνθρωποι αδυνατούσαν να υπολογίσουν αν οι συνομιλητές τους τους συμπάθησαν ή όχι.

Όλες αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να επωφεληθούμε από μία συζήτηση με αγνώστους, ακόμη και όταν δεν το πιστεύουμε, και να αποφασίσουμε να εμβαθύνουμε σε πιο ουσιαστικές συζητήσεις όταν συμμετέχουμε σε αυτές.

«Αν πιστεύετε ότι μια ουσιαστική συζήτηση είναι πιθανό να είναι ιδιαίτερα άβολη, τότε είναι απίθανο να δώσετε στον εαυτό σας την ευκαιρία να ανακαλύψει ότι μπορεί να κάνετε λάθος», γράφουν οι ερευνητές. «Μόνο όταν έρχονται σε επαφή οι άνθρωποι καταλαβαίνουν τις συνέπειες στην κοινωνικότητα τους».

Υπάρχει ένα άλλο πιθανό όφελος από μια ουσιαστική συνομιλία μας με αγνώστους: να νιώθουμε πιο κοινωνικά συνδεδεμένοι και ίσως να αποκτήσουμε περισσότερους φίλους. Εξάλλου, όλοι οι φίλοι ήταν ξένοι κάποια στιγμή και οι μελέτες έχουν δείξει ότι η «ουσιαστική συζήτηση» προωθεί τη δημιουργία φιλιών.

Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι πρέπει να εκθέσουμε τον χειρότερο φόβο μας ή τα τραύματα του παρελθόντος πίνοντας ένα φλιτζάνι καφέ. Αντίθετα, μπορεί να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να κάνουμε σταδιακά πιο προσωπικές ερωτήσεις —ή να αποκαλύψουμε πιο ευαίσθητες πληροφορίες για τον εαυτό μας—την επόμενη φορά που θα έχουμε την ευκαιρία να έχουμε μια εκτεταμένη συνομιλία με έναν άγνωστο.

Στην πραγματικότητα, σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι σε ορισμένα ζευγάρια συνομιλητών που τους είχαν ανατεθεί να συζητήσουν ανούσιες ερωτήσεις τελικά στράφηκαν σε βαθύτερα θέματα, υποδηλώνοντας την ύπαρξη μιας φυσικής ώθησης για περισσότερη οικειότητα κατά τη διάρκεια της συνομιλίας.


Επομένως, αν την επόμενη φορά νοιώσετε την επιθυμία να μιλήσετε με έναν συνεπιβάτη σας στο αεροπλάνο, σκεφτείτε τα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης και ενδώστε στην παρόρμηση σας. Μπορεί απλώς να αποκτήσετε έναν καινούργιο φίλο – ή τουλάχιστον να νιώσετε πιο ευτυχισμένοι και πιο συνδεδεμένοι από ό,τι περιμένατε.

Συγγραφέας - Βιβλιογραφία - Συνδεσμοι

Μετάφραση διασκευή: Γιούλα Κουβατσέα, Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης και Κοινωνικής Συναισθηματικής Μάθησης.

  1. Βασισμένο πάνω στο άρθρο του Greater Good Institute Berkley 

Συγγραφέας: YoulaK

Γιατί δεν γνωρίζουμε νέους ανθρώπους; 8
Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης, Expansion Therapy Certification. Υπεύθυνη του προγράμματος "Τουρισμός Ευεξίας" του Ελληνικού Κέντρου Συναισθημάτων.

Το ήξερες ότι αγοράζοντας προγράμματα από το κέντρο μας ενισχύεις 100% τις φιλανθρωπικές κοινωνικές μας δράσεις;

Γνώρισε την Συναισθηματική μας Εκπαίδευση για όλους!

Σε εμάς είσαι πάντα πρώτη/ος

Κάνε εγγραφή και ενημερώσου πρώτη/ος για τα νέα μας!

Layer 1
Σύνδεση Κατηγορίες
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο emoducation.com, αποδέχεστε τη χρήση cookies.